Verkiezingskoorts

We waren afgelopen weekend getuige van een monumentale koerswijziging binnen Europa. Steeds meer Europeanen zetten zich af tegen de strenge besparingsmaatregelen. Maar ook elders in de wereld rommelt het. Beleggers verrekenen meer risico.

Deze week gooien we het eens over een andere boeg, ietwat noodgedwongen. Want we kunnen er als beleggers ook niet meer omheen: afgelopen weekend waren we getuige van een fundamentele wijziging over de richting van het Europese schip. Hollande haalde het met een nipte meerderheid (51,9 procent) van Sarkozy in een tergende verkiezingsstrijd tussen rechts en links in Frankrijk, na Duitsland het machtigste land binnen Europa. In zijn overwinningsspeech nam de nieuwe president van Frankrijk al meteen de gelegenheid om de besparingspolitiek van Duitsland op de korrel te nemen. Hij zou spoedig afreizen naar Berlijn om de kille economische ingrepen een halt te roepen. Als het van Hollande afhangt, moet niet besparen maar groeien het nieuwe motto worden binnen Europa.

Uiteraard zijn dit kreten te midden van een overwinningsroes, maar dat de tweespan Duitsland-Frankrijk niet meer zo soepel draait, dat zal voor iedereen wel duidelijk zijn. Er zit een fundamenteel verschil tussen de wijze waarop beide kampen de crisis willen bestrijden. De linkerflank wil de schulden bestrijden door een hogere groei te faciliteren. Dit wil men bereiken door meer euro’s in te zetten. De rechterflank wil de schulden aanpakken door te snijden in de uitgaven en dus minder geld te spenderen. Het is duidelijk dat de Europese kiezer steeds meer stemt voor de weg van de minste weerstand.

Dat werd gisteren niet alleen duidelijk in Frankrijk, ook elders in Europa lijken de gevestigde partijen aan kracht te verliezen. Op dezelfde dag dat Hollande de leiding overnam in Frankrijk, werd het Griekse parlement volledig overhoop gegooid door de kiezer. De traditionele partijen Pasok en Nea Dimokratia werden met de grond gelijk gemaakt in de nieuwste exitpolls van de Griekse verkiezingen. Volgens de nieuwe verhoudingen bezitten de traditionele partijen nog maar 32,4 procent van de stemmen, waardoor men de meerderheid in het parlement verliest. De Grieken stemden voor zowel extreemrechts als extreemlinks, en iedereen die niet instemt met de drastische besparingsmaatregelen van de regering. Dat belooft alvast weinig goeds voor de ingestelde programma’s die de goedkeuring van Europa en het IMF genieten.

Ook elders in de Zuiderse regionen van Europa komt de bevolking furieus in opstand tegen de zware ingrepen van hun overheid. Rellen en opstanden zijn schering en inslag geworden in Spanje en Italië. Maar ook dichter bij huis lijken er almaar minder stemmen op te gaan om zich te houden aan de vooropgestelde begrotingsmaatregelen. In Nederland, een groot voorstander van de handhaving van de drie-procent-norm, wordt de druk van de recessie te groot om binnen de lijnen te kleuren. Zelfs in Duitsland, de bakermat van het conservatisme in Europa, zijn de kiezers niet meer overtuigd van de noodzaak om de regels strikt na te leven.

Het Europese project davert op de zijn grondvesten nu het begrotingspact onder vuur komt. Maar niet enkel in Europa heerst er politieke onzekerheid. In alle ontwikkelde landen lijkt er een paradigmaverschuiving plaats te vinden. In Japan valt de ene na de andere regering. De Japanse kiezer is de aanhoudende economische achteruitgang grondig beu en zal de leiding blijven wegstemmen tot er een oplossing komt. Ook in de VS is een tweede presidentstermijn voor Obama nog geen uitgemaakte zaak. Het is zelfs nog niet duidelijk of Romney de Republikeinse tegenstander wordt. Gisterenavond behaalde rivaal Ron Paul nog een klinkende overwinning tijdens de verkiezing voor de Republikeinse presidentskandidaat in Maine. Dat had niemand meer verwacht en eerlijk gezegd, Ron Paul is de te vrezen kandidaat voor Obama. Zijn retoriek maakt immers brandhout van het beleid van de Amerikaanse president, Romney is eerder de man van het gematigde midden.

De politieke turbulentie bezorgt beleggers de nodige rillingen. De Europese beurzen openden maandagmorgen weer met flinke verliezen, nadat de euro eerder een snoekduik maakte onder de barrière van 1,30.

Het is nog te vroeg om te spreken over een koerswijziging, maar het is duidelijk dat de markten niet opgezet zijn met het politieke schouwspel. De onzekerheid drukt op de stemming, en met de zomermaanden in aantocht besluiten steeds meer beleggers om wat winsten van tafel te nemen. Een advies dat we hier al enkele weken neerpennen. De markten verrekenen terecht meer risico in en dat impliceert meer neerwaartse druk voor aandelen.

We zien voorlopig geen reden om onze terughoudendheid over de traditionele aandelenmarkten te wijzigen. Integendeel, de jongste wendingen op politiek vlak brengen nog meer onzekerheid op korte termijn. Tot de tijd dat er een nieuwe, duidelijke koers wordt uitgestippeld, blijven we het beursspektakel vanaf de zijlijn aanschouwen met een stevige cashpositie. De koopjes bieden zich snel genoeg aan.

De auteur is gediplomeerd beleggingsadviseur en oprichter van de advieswebsite Slim Beleggen. Hij publiceert deze column in eigen naam. Slim Beleggen publiceert 3 analyserapporten: het Goud & Zilver Rapport, het Grondstoffen Rapport en het Groeimarkten Rapport. Daarnaast publiceert Slim Beleggen een gratis nieuwsbrief. Twitter: @SlimBeleggen

Lees ook:Besparen is uit, groei is in
Lees ook:Nucleair dilemma
Lees ook:Komt een belegger bij de dokter
Lees ook:Oude wijn in Spaanse zakken
Lees ook:Don’t cry for me, Argentina!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.