Besparen is uit, groei is in

Er lijkt een fundamentele verandering plaats te vinden in het publieke debat. Politici, economen en andere invloedrijke personen zijn er stilaan over eens dat groei een betere oplossing is om de schulden te lijft te gaan. Beleggers kunnen zich maar beter positioneren voor de nieuwe realiteit.

We gaan enkele jaren terug in de tijd. Het is 2008 en het wereldwijde financiële systeem dreigt te imploderen onder zijn eigen schuldenlast. Al snel wordt duidelijk dat de publieke sector niet is opgewassen tegen de zondvloed. De overheden moeten de touwtjes overnemen. Banken komen al dan niet volledig in handen van landen. We gaan het nieuwe decennium in met een compleet nieuwe structuur, waarbij ditmaal de schuldenlast op de schouders van de staat rust.

De staat is eigendom van het volk en dus moet de man in de straat opdraaien voor de schulden en de mogelijke verliezen. In de VS werd dit probleem opgelost door de Fed. De Amerikaanse centrale bank sprong telkens bij als de druk te zwaar werd. Een stevige dosis monetaire morfine (dollars injecteren) verlichtte de pijn. Maar in Europa, onder leiding van Duitsland, zou men de schuldproblemen aanpakken op de ‘ouderwetse’ manier, namelijk door te besparen. Alle landen moesten fors snijden in de uitgaven zodat er meer financiële ruimte vrijkwam om de lasten te dragen. Een nobel streven.

We zijn nu dik twee jaar verder in die nieuwe hoedanigheid en er treden overal barsten op in de Europese dijken. Het plan van drastische besparingen krijgt een averechts effect. Het probleem ligt bij de nieuwe schuldenaar. Het volk heeft steeds minder zin om te boeten voor andermans problemen. In de grootste probleemlanden wordt dit als eerste duidelijk. De zware besparingen in Griekenland, Spanje,… draaien vierkant. De schuldsituatie verbetert niet, integendeel, ze blijft verslechteren. Anders gesteld, de schuld is te groot voor de bevolking. Het gevolg is dat we momenteel getuige zijn van taferelen die we niet meer zagen sinds de Grote Depressie van de jaren ’30 in de vorige eeuw: opstanden, voedselbedelingen, daklozen, …

Dit beeld begint te wegen op de eerdere consensus. Besparingen zonder groei zijn geen heilige graal meer, zo bleek nog maar eens tijdens de recente G8 bijeenkomst in Camp David in de VS. Duitsland staat nog quasi alleen in zijn strenge houding. Almaar meer Europese lidstaten, met op kop Frankrijk, prefereren groei boven besparingen. De druk op Duitsland lijkt zijn vruchten af te werpen, want ook Angela Merkel doet voorzichtige toegevingen in de richting van meer groei.

Meer groei staat synoniem voor het aanzwengelen van de geldpersen. Dat is een belangrijke paradigmaverschuiving waar beleggers de nodige aandacht aan moeten geven. Het betekent namelijk dat de Fed uiteindelijk nog altijd het hoogste woord heeft in het huidige financiële systeem. Zolang de dollar ook de wereldreservemunt is, is geen enkele andere muntunie opgewassen tegen het geweld van de dollardrukpers. Of simpel uitgelegd: zolang onze belangrijkste basisproducten – olie, granen, goud, … — in dollars worden verhandeld, moet de rest in de pas lopen. Die boodschap dringt langzaam maar zeker door in Frankfurt.

Begrijp ons niet verkeerd, we denken dat een aanpak van de schulden door middel van besparingen op termijn een beter fundament kan leggen voor de toekomstige groei. Maar de publieke opinie kan of wil de pijn niet meer dragen. We gaan het schuldenprobleem opnieuw proberen op te lossen met meer schulden te maken. De uitkomst hiervan mag u zelf invullen.

Of de nieuwe aanpak goed is of niet, dat doet er voor ons niet zoveel toe. Wij dienen als beleggers enkel om te gaan met de nieuwe wendingen en hierop te anticiperen door een juiste beleggingsstrategie door te voeren in onze portefeuilles. Snellere monetaire drukpersen impliceert veel meer valutaeenheden voor dezelfde hoeveelheid goederen, dus hogere prijzen. En het zijn precies deze hogere nominale prijzen die voor de hogere (nominale) groei zullen zorgen. Weet u nog, onze voorspelling van de implementatie van een nominale BBP doelstelling (lees groei)… we zijn er niet meer zo ver van verwijderd.

Groei, dus geldcreatie, zal uiteindelijk de bovenhand halen omdat dit de weg van de minste weerstand is op korte termijn. Onze aanpak voor beleggers blijft onveranderd: focus u op vaste activa! De koppige olieprijs en de hoge prijs van goud zijn indicatoren dat we naar een nieuwe realiteit evolueren in het huidige financiële systeem. Tot dat dit systeem in zijn fundamenten aangepast wordt, door bijvoorbeeld een herinvoering van een goudstandaard, zullen we de weg van de vaste activa blijven bewandelen.

De auteur is gediplomeerd beleggingsadviseur en oprichter van de advieswebsite Slim Beleggen. Hij publiceert deze column in eigen naam. Slim Beleggen publiceert 3 analyserapporten: het Goud & Zilver Rapport, het Grondstoffen Rapport en het Groeimarkten Rapport. Daarnaast publiceert Slim Beleggen een gratis nieuwsbrief. Twitter: @SlimBeleggen

Lees ook:Investeren is SIMPEL (tip 1)
Lees ook:Oude wijn in Spaanse zakken
Lees ook:Beursupdate 14 december: TomTom in trek op hogere AEX
Lees ook:Amerikaanse banken hebben 1200 miljard nodig
Lees ook:Bos steunt onderzoek naar aanpak kredietcrisis

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.